Η διαδικασία διάστασης των συζύγων και του διαζυγίου τους είναι από τις πλέον ψυχοφθρόρες καταστάσεις στη ζωή ενός ανθρώπου που επιβαρύνεται στο πολλαπλάσιο όταν υπάρχουν παιδιά. Οι άνθρωποι που γίνονται γονείς, όχι μόνο δεν διδάσκονται τίποτα γι αυτό αλλά κυρίως δεν μαθαίνουν, εάν οι ίδιοι δεν το επιδιώξουν, ότι τα παιδιά δεν τους ανήκουν. Δεν ανήκουν σε κανένα από τους δύο γονείς και έχουν δικαίωμα να έχουν και τους δύο στη ζωή τους. ΄Αλλωστε οι άνθρωποι που τα απέκτησαν κάποτε ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν ή όχι δεν έχει σημασία, αλλά πάντως απέβλεψαν στην ανατροφή τους από κοινού.

Η βάση της αναδοχής ενός παιδιού είναι η προστασία του με σκοπό να επιστρέψει στη φυσική του οικογένεια ή να υιοθετηθεί. Η στρέβλωση του θεσμού στην Ελλάδα, ώστε σχεδόν όλοι οι ανάδοχοι να προσδοκούν την υιοθεσία, σχετίζεται με τις αργές διαδικασίες από την πλευρά της Δικαιοσύνης για το τελικό καθεστώς της γονικής μέριμνας του παιδιού, την έλλειψη κοινωνικών υπηρεσιών με εμπειρία ώστε να οργανώσουν με χρονοδιάγραμμα την αναγκαία κοινωνική εργασία για την όσο τη δυνατόν συντομότερη διάγνωση των αναγκών του παιδιού και η δυσχερής ανατροπή της θέσης των ιδρυμάτων να κρατούν τα παιδιά μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να τους παρέχουν καμιά σημαντική υπηρεσία, απλώς καταναλώνοντας χρόνο, από τη ζωή ενός παιδιού για δικούς τους υπαρξιακούς λόγους. Καμιά φορά όμως, σπάνια πάντως, ο χρόνος είναι αναγκαίος για να δοθεί η ευκαιρία στους φυσικούς γονείς να ανακάμψουν. Και οι ανάδοχοι πρέπει να είναι σύμμαχοι στην προσπάθεια αυτή και όχι αντίπαλοι.

διαίτερα κρίσιμης σημασίας είναι η διαδικασία που ακολουθείται προκειμένου ένα παιδί που έχει απομακρυνθεί από τη φυσική του οικογένεια για λόγους κακοποίησης ή παραμέλησής του και έχει παραμείνει για μεγαλύτερο ή μικρότερο χρονικό διάστημα σε ίδρυμα - δομή φιλοξενίας ανηλίκων, να συνδεθεί ομαλά με την ανάδοχη ή μέλλουσα θετή του οικογένεια. Πριν προκύψει, μέσω του ηλεκτρονικού "ταιριάσματος" η σύνδεση του παιδιού με τη μελλοντική του οικογένεια, ακόμη μεγαλύτερης σημασίας είναι η προετοιμασία του παιδιού, η θετική του ανταπόκριση και η συναίνεσή του στην νέα κατάσταση της ζωής του την οποία προτείνουν οι αρμόδιοι, επιδιώκοντας το βέλτιστο συμφέρον του

Ποιός και γιατί οδηγεί ένα 6χρονο παιδί σε ένα από τα πιο αφιλόξενα και επισφαλή ιδρύματα "αρρένων" αφού πέρασε ήδη…

Η παρουσίαση δικαστικών αποφάσεων με ειδικό νομικό ενδιαφέρον θα παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες για όσους ασχολούνται με το αντικείμενο της κοινωνικής εργασίας γιατί οι θεσμοί του οικογενειακού δικαίου επαφίενται κυρίως στην κρίση των δικαστηρίων και όχι στις αποφάσεις των κοινωνικών υπηρεσιών, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, λόγω της κακοδαιμονίας του τομέα της Πρόνοιας και των υπηρεσιών της, τα δικαστήρια μπορούν να δικάζουν και να αποφασίζουν και χωρίς τις απαιτούμενες κοινωνικές εκθέσεις. Και αυτό δεν μας τιμά επίσης ως Κράτος - Δικαίου.